تبسم بر لب هایمان یخ بسته و اشک هایمان حلقه دروازه چشم. بغض هایمان ترک گرفت و مشت هایمان گره. سرزمین لاله های سرخ دوباره در گرفت. صدای من، صدای تو، دوباره جمع می شود...
طوری که در آگاهی دارید؛ کشتار وحشیانه وسیستماتیک مردم هزاره ها در پاکستان و افغانستان از سالها بدینسو در جریان است و در این اواخر به شکل بسیار گسترده ی در پاکستان مردم ما از طرف گروه های تروریستی مورد حمله قرار گرفته وهر روز ما خبرهای بسیار تکان دهنده از کشتار وحشیانه مردم خود را می شنویم. البته باید یاد آور شد که طبق اطلاعات منابع مختلف این کشتار با حمایت مستقیم وغیر مستقیم حلقات استخباراتی ونظامی پاکستان صورت می گیرد واز آن مهمتر اینکه موسسات حقوق بشری وجامعه جهانی دریک سکوت سوال برانگیز نظاره گر این کشتار وحشیانه می باشند...
دلبستگی مدیران نظام سیاسی کشور به کرسیهای شان، برای اغلب ناظران شگفتانگیز است. نه به دلیل اینکه گویا از این مدیران انتظار ویژهای داشته باشند، بلکه به این دلیل که حد اقل سنگینی پاسخگویی در یک نظام زندگی جمعی، باید آنها را به برخوردی متفاوتتر وادار کند...
در تو صدا به سکوت ميرسد، مادر! تو کلامِ کلامهايي، کلامي که راه ميرود، نفس ميکشد، زخم ميخورد و رنج ميبرد، کلامي که پاهايش خسته است، دستانشترکخورده، بازوانش زخمي، گلویش خشکیده، بارش سنگين و موهايش سپيد. تو پشترهيِ رنجِ آدمي را بر دوش ميکشی ـ؛«به کدامين گناه آفريده شدي (بِأَیِّ ذَنْبٍ خُلِقَتْ) مادر؟!»...
در باورهای شفاهی مردم هزاره گیاهان به روان آدمی آرامش می دهند و جهت تلطیف روح و روان وی نیکو اند. آنان باور دارند که کاشتن و داشتن گل و گیاه باعث برانگیخته شدن احساس شادی، آرامش و طراوت، مثبت اندیشی و دوری از غم و اندوه می شود. به باور هزاره ها گل های با رنگ ملایم- صورتی، سفید، بنفش و… حس شخص را به سوی احساسات آرام سوق می دهند و گل های با رنگ های گرم و تند- قرمز، زرد، نارنجی و… حس او را به سوی هیجان و سرزندگی پیش می برند...
براساس تحقیقات انجام شده در دانشگاه آکسفورد وقتی افراد میخندند درد کمتری حس میکنند. این احتمال وجود دارد که یک ماده شیمیایی که بر اثر این خنده در بدن ترشح میشود مانند یک مسکن طبیعی عمل میکند...
برادران وخواهران گرامی مقیم اتریش! طوریکه در جریان هستید، هر ازچند گاهی خبرهای درد ناکی از کشتار سیستماتیک مردم هزاره در پاکستان وافغانستان می شنویم. این در حالیست که سازمانهای حقوق بشری در سکوت کامل نظاره این کشتار وحشیانه هستند. ازسوی دیگر طبق گزارشات منابع مختلف دولت های افغانستان وپاکستان نیز در بسیاری موارد همدست گروه های دهشت افگن وانسان ستیز شده اند وکوشش می کنند از هر طریق ممکن مردم ما را نابود سازند...
برنامۀ تحت عنوان خود یابی و خود شناسی هزاره ها ( فستیوال فرهنگی هزاره ها) که قبلاً در شهر کویته برگزار شده بود، توسط میچید تی وی تصویربرداری شده است. بازدید کنندگان سلام هزارستان میتوانند گوشه های از این پروگرام را در ادامۀ مطلب ببینند و بشنوند...
شامگاه ششم میزان/مهر ۱۳۷۵ خورشیدی، آخرین مقاومت حکومت مجاهدین در کابل درهم شکست و گروه طالبان، دسته دسته، سوار بر موترهای (خودروهای) تیزرو و با پرچم های سفید که نشان این گروه محسوب می شد، وارد پایتخت افغانستان شدند...
به كوشش دكتر محمد حسين پاپلي يزدي و با همكاري انجمن ايران شناسي فرانسه در تهران
كوچيگري يكي از معضلات ملي افغانستان است كه حد اقل از نزديك به 150 سال پيش تا كنون بر زخمهای ناسور اين جامعهی از هم گسسته نمك پاشيده و هر روز تضادهاي قومي، مذهبي و منطقهای را بيش از پيش تشديد نموده است. اما ادامه اين روند به نفع بومي و كوچي نيست، چرا كه تاكنون جز خون و خشونت، تجاوز و غارت، پيامدي در پي نداشته است؛ لذا همه بايد بر حل مسالمت آميز و عادلانه اين مشكل تاكيد نموده و در جست و جوي راهكارهاي مفيد و موثری باشيم...
از مطالعهٔ تاریخ ادیان بر می آید که ادیان از آغاز تا کنون سیر و تحول زیادی را در جهان پیموده است . این که انسان چگونه به پرستش رو آورد و آیا رو آوری او به پرستش به مثابهٔ نیاز درونی بوده یا بر وی از بیرون تحمیل شده است؟، دراین مورد دو نوع نظر وجود دارد . خدا پرستان پرستش را زادهٔ نیاز درونی انسان دانسته و بدین باور اند که این ملکه در انسان بصورت فطری و ذاتی موجود است . ملکه ی که او را بصورت ناخودآگاه به خود مشغول داشته و گویی فریادی بی پایانی او را برای دوست داشتن بزرگ فرا میخواند . پرستش در واقع فریاد ملکوتی است که از اعماق ضمیر و وجدان انسان برمی خیزد و در موجی فراگیر او را در خود فرو می برد ...
راهپیمائی و تظاهرات عظیم علیه حکومت محلی بخاطر قتل عام هزاره ها نوسط ترورستان در شهر کویته روز یکشنبه برگزارگردید. این راهپیمای از مقابل امام بارگاه هزاره نیچاری شروع و بطرف سردار عیسی خان رود (طوغی رود) حرکت کرد و از آنجا به طرف پل عجب خان ادامه یافت و در مقابل دروازه ورودی ارتش پاکستان(جنرال محمد موسی چیک پوست) توقف نمود.
این راهپیمای که توسط جمعی از احزاب سیاسی و مذهبی راه اندازی شده بود هزاران نفر اعم از هزاره ها و شیعیان دیگر شرکت داشتند...
واقعیت قابل تغییر نیست. واقعیت، یعنی آنچه صورت واقع یافته، و آنچه صورت واقع یافته باشد، بخشی از زمان گذشته محسوب میشود و دست ما از هرگونه تغییر و تبدیلی در آن کوتاه است. بلی، ما میتوانیم دید خود برای نگریستن به واقعیت را تغییر دهیم و آن را از زاویهای دیگر و با رویهای دیگر ببینیم و برداشت کنیم؛ میتوانیم تفسیر خود از واقعیت را تغییر دهیم؛ میتوانیم واقعیتهای دیگری را نیز در کنار آن علاوه کنیم تا با ازدیاد متغیرها، ترکیب و زمینهی دیگری برای تبارز و جلوهگری آن خلق کنیم؛ ... اما نمیتوانیم نفس واقعیت را دگرگون کنیم. این حرف را بیشتر برای آن گفتم تا هراسی را که هنوز بر ذهن و چشم ما خانه دارد، خاطرنشان سازم و بگویم که ما هنوز هم با همین تعریف سادهی واقعیت مشکل داریم و از همین روست که یا از واقعیت و بیان واقعیت هراس داریم و از نزدیک شدن به آن میترسیم و یا در برابر آن نفرتی پیدا میکنیم که گویا همین حالا هم با آن درگیر هستیم و از آن رهایی نداریم...
روز یکشنبه شورای علمای اهل تشیع به رهبری آیت الله شیخ آصف محسنی قندهاری با انتشار بیانیه ای اعلام کرد : ایجاد پایگاه دایمی آمریکا در این کشور تحت هر عنوانی به صلاح مردم نیست ونقض حاکمیت ملی این کشور است...
تقریباً 17 سال است که از شهادت افتخار آمیز رهبر جنبش عدالت خواهی افغانستان، استاد مزاری بزرگ (رح) می گذرد، و مردم افغانستان خصوصا هزاره ها از نداشتن چنین رهبر بزرگی رنج می برند،اما جای مسرت است که با گذشت هر روز به تعداد دوستداران و رهروان این رهبر فرزانه افزوده می شود و قشر جوان جامعه در تلاش است تا یاد و آرمان آن بزرگوار را بیش از پیش زنده نگهدارند...
به نظر میرسد مدیران و رهبران سیاسی افغانستان همدیگر را آینهی عبرت و آموزش هم نگرفته اند. از همین جاست که همه تجربهای تکراری از نوع خود هدیه کرده اند. مثلاً گفته میشود که سیاست پدیدهای اجتماعی بوده و نباید به متاعی فردی تبدیل شود. این سخن نیکو را سیاستمداران گذشته رعایت نکرده و بهای سنگینی پرداخته اند. سیاستمداران آینده میتوانند از این دریغ اجتناب کنند و سیاست را به معنای واقعی کلمه به عنوان بستری برای مشارکت جمعی احترام کنند...